Substancje SVHC w produkcie a zgodność z REACH: obowiązki dostawców

Baza wiedzy · REACH

Substancje SVHC (Substances of Very High Concern) to substancje wzbudzające szczególnie duże obawy, które po spełnieniu określonych kryteriów zostały umieszczone na liście kandydackiej. Lista kandydacka jest listą substancji rozważanych do ewentualnego włączenia do załącznika XIV REACH. Od dnia wpisania substancji na wspomnianą listę dostawcy wyrobów zawierających taką substancję w stężeniu powyżej 0,1% wag. mają obowiązki informacyjne wobec odbiorców (art. 33 REACH), obowiązek zgłoszenia do bazy SCIP, a w określonych przypadkach obowiązek notyfikacji do ECHA (art. 7 ust. 2).

Europejska Agencja Chemikaliów aktualizuje listę kandydacką zwykle dwa razy do roku. Każda nowa pozycja oznacza tę samą pracę: analizę składu dostarczanych produktów, weryfikację, czy substancja występuje na poziomie określonych progów, a jeśli tak, wykonanie obowiązków informacyjnych i odpowiednich zgłoszeń. Poniżej wyjaśniamy, kto oraz kiedy musi podjąć określone działania.

W skrócie

Substancje dostawca substancji SVHC przekazuje odbiorcom kartę charakterystyki.

Mieszaniny dostawca mieszaniny niezaklasyfikowanej jako stwarzająca zagrożenie, która zawiera SVHC w stężeniu co najmniej 0,1% wag. (mieszaniny niegazowe) przekazuje odbiorcom kartę charakterystyki na żądanie.

Wyroby dostawca wyrobu zawierającego SVHC w ilości powyżej 0,1 % wag. przekazuje informację odbiorcy profesjonalnemu/przemysłowemu (art. 33), konsumentowi na żądanie w ciągu 45 dni, wykonuje zgłoszenie SCIP, notyfikację do ECHA (przy tonażu powyżej 1 t/rok).

01

Czym są substancje SVHC i jak trafiają na listę kandydacką

Zgodnie z art. 57 rozporządzenia REACH do substancji wzbudzających szczególnie duże obawy zalicza się substancje, które mogą wywierać bardzo poważne i często nieodwracalne skutki dla zdrowia człowieka i środowiska:

01

substancje rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość kategorii 1A lub 1B zgodnie z rozporządzeniem CLP (substancje CMR),

02

substancje trwałe, wykazujące zdolność do bioakumulacji i toksyczne (PBT) oraz bardzo trwałe i wykazujące bardzo dużą zdolność do bioakumulacji (vPvB), spełniające kryteria załącznika XIII REACH,

03

substancje, w odniesieniu do których istnieją naukowe dowody prawdopodobnych poważnych skutków dla zdrowia ludzkiego lub środowiska, dające powody do obaw równoważnych obawom stwarzanym przez substancje z dwóch pierwszych grup, na przykład substancje zaburzające gospodarkę hormonalną.

Pierwsza lista substancji SVHC została opublikowana przez ECHA 28 października 2008 r. i zawierała 15 substancji. Obecnie lista kandydacka liczy ponad 250 pozycji, aktualna liczba dostępna jest na chem.echa.europa.eu/obligation-lists/candidateList i nie jest wersją ostateczną, ponieważ corocznie jest aktualizowana. Konsekwencją pojawienia się substancji na liście może być w przyszłości wpisanie jej do wykazu substancji podlegających procedurze udzielania zezwoleń (załącznik XIV) i zakaz stosowania w Unii Europejskiej bez zezwolenia, dlatego listę SVHC nazywa się również listą kandydacką do załącznika XIV.

Gdzie sprawdzać

oficjalna lista kandydacka jest publikowana wyłącznie na stronie ECHA (echa.europa.eu, zakładka Candidate List). Warto sprawdzać listę po każdej aktualizacji, a nie raz w roku. THETA oferuje prowadzenie monitoringu listy SVHC dla klientów w ramach doradztwa REACH.

02

Obowiązki od dnia wpisu na listę kandydacką

Substancje

  • dostawca substancji z listy kandydackiej musi dostarczyć odbiorcom kartę charakterystyki (art. 31 REACH), niezależnie od klasyfikacji,

Mieszaniny

  • jeżeli mieszanina jest zaklasyfikowana jako stwarzająca zagrożenie, karta charakterystyki jest obowiązkowa jak dotychczas,
  • jeżeli mieszanina nie jest zaklasyfikowana jako stwarzająca zagrożenie, ale zawiera substancję z listy kandydackiej w stężeniu co najmniej 0,1% wag. (mieszaniny niegazowe) dostawca musi dostarczyć odbiorcom kartę charakterystyki na ich żądanie (art. 31 ust. 3).

Wyroby: art. 33 REACH

  • dostawca wyrobu zawierającego substancję z listy kandydackiej w stężeniu powyżej 0,1% wag. musi przekazać odbiorcy przemysłowemu lub profesjonalnemu wystarczające informacje pozwalające na bezpieczne stosowanie wyrobu, a przynajmniej nazwę substancji (art. 33 ust. 1),
  • te same informacje należy przekazać konsumentowi, bezpłatnie, w terminie 45 dni od otrzymania jego żądania (art. 33 ust. 2),
  • próg 0,1% odnosi się do każdego wyrobu z osobna, także do wyrobu będącego częścią wyrobu złożonego (wyrok TSUE w sprawie C-106/14).

Wyroby: notyfikacja i SCIP

  • art. 7 ust. 2 REACH: producent lub importer wyrobów zawierających SVHC powyżej 0,1% wag. w ilości łącznie powyżej 1 tony rocznie zgłasza substancję do ECHA w terminie 6 miesięcy od wpisu na listę, chyba że może wykluczyć narażenie ludzi i środowiska lub substancja została już zarejestrowana dla tego zastosowania,
  • baza SCIP (dyrektywa ramowa o odpadach, art. 9 ust. 1 lit. i): od 5 stycznia 2021 r. (w Polsce od 1 stycznia 2022 r.) dostawcy wyrobów zawierających SVHC powyżej 0,1% wag. przekazują do ECHA zgłoszenie SCIP z informacjami o wyrobie, substancji SVHC i bezpiecznym użytkowaniu wyrobu; obowiązek nie dotyczy dostaw bezpośrednio do konsumentów.

03

Jak w praktyce zapewnić zgodność: 6 kroków

01

Monitoruj listę kandydacką po każdej aktualizacji ECHA i porównuj ją ze składem swoich produktów i komponentów.

02

Zbierz deklaracje od dostawców (surowców, komponentów, wyrobów gotowych) o zawartości SVHC; wymagaj aktualizacji po każdej zmianie listy.

03

Ustal zawartość substancji w wyrobie: na podstawie dokumentacji dostawcy, receptury lub badań laboratoryjnych, licząc próg 0,1% dla każdego wyrobu składowego.

04

Uruchom obowiązki informacyjne: karta charakterystyki (substancje, mieszaniny), informacja dla odbiorców i procedura odpowiedzi konsumentom w 45 dni (wyroby).

05

Zgłoś wyrób do SCIP i sprawdź, czy dotyczy Cię notyfikacja z art. 7 ust. 2 (powyżej 1 t/rok).

06

Udokumentuj proces: procedura wewnętrzna, rejestr zapytań i odpowiedzi, archiwum deklaracji dostawców; to podstawa obrony podczas kontroli.

Częsty błąd

uznanie, że skoro wyrób nie jest ani substancją ani mieszaniną (np. mebel, kabel, obuwie), to REACH go nie dotyczy. Art. 33 i SCIP obejmują właśnie wyroby, a próg 0,1% liczy się dla każdej części składowej, nie dla całego produktu.

FAQ

Najczęstsze pytania o substancje SVHC

Nie. Lista kandydacka zawiera substancje SVHC zidentyfikowane przez ECHA; obowiązki z niej wynikające to głównie obowiązki informacyjne i zgłoszenia. Załącznik XIV to wykaz substancji podlegających procedurze udzielania zezwoleń; ich stosowanie w UE po dacie ostatecznej wymaga zezwolenia Komisji Europejskiej. Substancje trafiają do załącznika XIV z listy kandydackiej.

Osobno dla każdego wyrobu, z którego składa się produkt, a nie dla całego produktu (wyrok TSUE C-106/14). Śruba z SVHC powyżej 0,1% w urządzeniu ważącym 20 kg nadal wymaga informacji wynikającej z art. 33 REACH i zgłoszenia SCIP.

Obowiązek z art. 33 ust. 2 dotyczy wyrobów zawierających SVHC powyżej 0,1%. Dobrą praktyką jest jednak odpowiedź w każdym przypadku, bo brak reakcji bywa traktowany jako brak nadzoru nad składem produktu.

Nie. To dwa osobne obowiązki: SCIP to zgłoszenie do bazy ECHA na potrzeby gospodarki odpadami, a art. 33 to bezpośrednia informacja dla odbiorcy i konsumenta. Trzeba spełnić oba.

THETA Consulting prowadzi monitoring listy kandydackiej, analizę składu i dokumentacji dostawców, opracowuje karty charakterystyki i realizuje zgłoszenia SCIP oraz notyfikacje do ECHA: doradztwo REACH.

Zobacz też

Doradztwo REACH: rejestracja, OR, obowiązki · Karty charakterystyki (SDS) · Baza wiedzy: obowiązki REACH · FAQ REACH

Materiał opracowany przez zespół doradców THETA Consulting. Stan prawny: 2025/2026 (REACH, dyrektywa 2008/98/WE, baza SCIP).

Masz SVHC w swoich produktach?

Sprawdzimy skład i dokumentację dostawców, przygotujemy informacje z art. 33, zgłoszenia SCIP i notyfikacje do ECHA.

Umów konsultację z ekspertem REACH Szkolenia REACH i CLP

Wolisz porozmawiać? 42 253 01 00