Wprowadzenie
Dlaczego tak wiele kart nie przechodzi kontroli
Karty charakterystyki substancji lub mieszanin niebezpiecznych (Safety Data Sheets, SDS) to fundamentalne dokumenty bezpieczeństwa i zgodności regulacyjnej w całej Unii Europejskiej. To na nich opierają się kluczowe procesy w przedsiębiorstwach przemysłowych: oceny ryzyka prowadzone przez działy BHP, wytyczne dla inżynierów produkcji, procedury magazynowania materiałów chemicznych, a także plany reagowania w sytuacjach awaryjnych.
Rzeczywistość rynkowa ujawnia jednak duże luki w jakości tej dokumentacji. Projekty kontrolne koordynowane przez Europejską Agencję Chemikaliów (ECHA), ze szczególnym uwzględnieniem ogólnounijnego projektu REF-11, pokazały skalę problemu: aż 35% sprawdzanych kart charakterystyki w UE jest niezgodnych z obowiązującymi wymaganiami prawnymi. Wykrywane błędy, od braków formalnych po błędy merytoryczne dotyczące składu i klasyfikacji, narażają firmy na kary administracyjne, zakazy wprowadzania produktów na rynek oraz utratę zaufania kontrahentów.
Wymagania wobec kart wynikają z art. 31 i załącznika II do rozporządzenia REACH (WE 1907/2006), z rozporządzenia CLP (WE 1272/2008) oraz z rozporządzenia (UE) 2020/878, które od 1 stycznia 2023 r. jest jedynym obowiązującym formatem. Podstawę prawną, zmiany z 2020/878 i pełną metodykę sprawdzania kart opisujemy w poradniku Audyt kart charakterystyki: metodyka w 5 etapach. Tu skupiamy się na tym, na czym firmy najczęściej potykają się podczas kontroli.